Rozwiazania

Radiolinie

Jako łącza dostępowe stosowane są radiolinie punkt-punkt (nazywane też liniami radiowymi). Radiolinia to system urządzeń, służących do nadawania i odbierania analogowych lub cyfrowych transmisji radiowych. Pracuje w koncesjonowanym paśmie mikrofalowym. Wykorzystanie pasma koncesjonowanego oznacza, iż dla każdej radiolinii Operator uzyskuje od UKE pasmo, w którym linia radiowa będzie funkcjonować. Pasmo to na danym obszarze przeznaczone jest wyłącznie dla danej radiolinii co zapewnia, iż inne urządzenia pracujące w podobnym paśmie nie będą się nawzajem zakłócać.

Konkretna częstotliwość w jakiej działa dana radiolinia zależy od dwóch parametrów: odległości na jaką realizowana jest transmisja (im większa odległość tym niższa częstotliwość) oraz przepustowości (im większa przepustowość tym szersze (większe) potrzebne pasmo).

Na terenie miejskim wykorzystywane jest najczęściej pasmo 38 GHz i 26 GHz.

Poniższy rysunek ilustruje ideę funkcjonowania radiolinii.

Radiolinie_Technologie

W lokalizacji instalowana jest konstrukcja pod antenę a następnie mocowana antena. Analogicznie po stronie sieci, antena mocowana jest również do konstrukcji. Konstrukcja po stronie sieci najczęściej jest już przygotowana do takich instalacji – instalacje antenowe instalowane są na wysokich budynkach na których właściciele często instalują odpowiednie konstrukcje celem dzierżawy miejsca pod anteny operatorom telekomunikacyjnym.
Większość wysokich budynków stanowiących dobre punkty radiowe posiada wieże dedykowane pod wieszanie systemów radiowych w tym radiolinii punkt-punkt.

Po obu stronach instalacji radiowej instalowany jest terminal IDU (InDoor Unit) do którego doprowadzany jest kabel antenowy z instalacji na dachu. Terminal stosowany przez LoVo pokazany jest na poniższym zdjęciu.

IDU_Radiolinie

Istotną zaletą radiolinii (w porównaniu do łącza światłowodowego) jest znacznie wyższa odporność na przypadkowe uszkodzenie linku. Wadą jest znacznie gorsza odporność na warunki atmosferyczne; ulewne opady deszczu mogą na tyle zwiększyć BER (Bit Error Rate), że nastąpi zerwanie łącza i chwilowa przerwa w świadczeniu usługi dla Klienta.

W praktyce problemy z transmisją przy dobrze zrealizowanej radiolinii występują tylko przy ulewachcharakteryzowanych w Polsce jako „oberwanie chmury” lub największych śnieżycach.
LoVo wykorzystuje różny sprzęt jednego z wiodących producentów sprzętu radioliniowego – firmy Ericsson, Harris, Ceragon.

Światłowody

Kable światłowodowe zawierają włókna szklane, poprzez które prowadzony jest sygnał, tj. światło podczerwieni. Światłowody są odporne na zakłócenia elektromagnetyczne, dlatego ich zaletą jest możliwość przesyłania danych z dużą przepustowością.

W zależności od ilości przesyłanych fal świetlnych, włókna światłowodowe dzieli się na:

  • – Jednomodowe – cechuje je tłumienność i niska dyspersja, dzięki czemu nadają się do transmisji na duże odległości. Światłowody jednomodowe umożliwiają transmisję w technologii xWDM, co pozwala na osiągnięcie przepływności rzędu Tib/s. Zwykle używa się fal o długości 1550 nm i 1310 nm.
  • – Wielomodowe – przenoszą one wiele modów światła. Używa się ich głównie do transmisji na krótsze odległości. Zwykle używa się fal o długości 850 nm i 1300 nm.

Kable światłowodowe, ze względu na budowę i zastosowanie, można podzielić na:

  • – Uniwersalne – dzięki swojej konstrukcji można ich używać zarówno w instalacjach wewnętrznych jak i zewnętrznych;
  • – Wewnętrzne – stosowane wewnątrz budynków bądź konstrukcji budowlanych, takich jak tunele;
  • – Zewnętrzne – stosowane na zewnątrz budynków.

Połączenie z Abonentem realizowane jest najczęściej w konfiguracji punkt-punkt, z wykorzystaniem sieci światłowodowych typu FITL lub mieszanych światłowodowo-współosiowych HFC. Fragmentarycznie mogą być to połączenia radiowe, zarówno części dostępowej (radiolinie punkt-punkt) jak też sieciowej pomiędzy centralą a węzłem dostępowym. W każdej w/w konfiguracji stosowany jest światłowód. Zazwyczaj stosowane są tu światłowody jednomodowe.